Wojny dorszowe

Wojny dorszowe (nazywane plus islandzkimi wojnami dorszowymi) – partia konfrontacji pośrodku Islandią natomiast Wielką Brytanią w środku latach 50. i 70. XX wieku dotyczących wyłącznej strefy ekonomicznej Islandii Islandia kilkakrotnie ogłaszała stopniowe nasilenie tej strefy na potrzeby islandzkiego rybołówstwa, stanowiącego podstawę gospodarki Islandii Wywołało owo weto niektórych państw Europy Zachodniej, natomiast w zasadzie Wielkiej Brytanii, których rybacy łowili na tych akwenach. Ponieważ w większości wypadków poławianą rybą jest tutaj dorsz, nazwano ów spór wojnami dorszowymi (w języku angielskim cod ukrop jest ironicznym nawiązaniem aż do zimnej wojny, owo znaczy cold war).U podstaw tego konfliktu leżało zmniejszanie się ławic ryb na konsekwencja nadmiernych połowów. Wybrano więc najprostsze rozwiązanie, owo znaczy wyparcie kutrów innych państw, w środku ów sposób aby dozwolone kwoty połowowe przypadły jeno miejscowym rybakom. Po cios najlepszy Islandia poszerzyła swoją strefę wyłącznych połowów 1 września 1958 spośród 4 mil morskich aż do 12 mil od chwili wybrzeża Islandii co stało się bezpośrednią przyczyną pierwszej wojny dorszowej Dopiero w środku 1972 Islandia zdecydowała o jednostronnym poszerzeniu strefy połowów aż do 50 mil morskich. Wkrótce ogłosiła redukcja dozwolonych kwot połowów. Okręty islandzkiej straży przybrzeżnej broniły dostępu brytyjskim trawlerom łowiącym w środku 50-milowej strefie. Ze swej okolica Wielka Brytania wysłała okręty Royal Navy, które miały zachowywać brytyjskich rybaków. W 1973 podpisano umowa kończące drugą wojnę dorszową Umożliwiało ono połowy w środku granicach 50-milowej strefy, pomimo tego zaledwie w środku wyznaczonych obszarach.Porozumienie wygasło w środku listopadzie 1975, co rozpoczęło trzecią wojnę dorszową W tym samym roku Islandia po cios następujący postanowiła rozszerzyć wyłączną strefę ekonomiczną aż do 200 mil morskich od chwili wybrzeży islandzkich Brytyjczycy negacja logiczna uznali tej decyzji władz islandzkich natomiast ich kutry w środku przyszłości udawały się w ową stronę na połowy. Strona islandzka próbowała przystopować wtargnięcia obcej floty połowowej na jej wody. Trzeba powiedzieć, iż z trudem tutaj cedzić o "wojnie", w charakterze iż Islandia negacja logiczna posiada sił zbrojnych. Islandczycy postanowili jeno dodać sił swoją opieka przybrzeżną. Podczas tej "wojny" zaledwie parę plagi doszło aż do wymiany strzałów. Częściej zdarzało się, iż islandzka opieka przybrzeżna odcinała obce sieci rybackie, doszło lecz również aż do kilku incydentów taranowania statków obu stron konfliktu. W czasie tego kryzysu doszło również aż do zerwania stosunków dyplomatycznych pośrodku oboma krajami. Na Islandii doszło również aż do antybrytyjskich wystąpień (niekiedy spośród humorystycznymi hasłami typu God Save the Cod (ang. Boże chroń dorsza)).Ostatecznie Wielka Brytania uległa presji Islandczyków jak ci zagrozili zamknięciem bazy NATO w środku Keflavíku. Mogło owo znamiennie ujarzmić żyłka obrony NATO przedtem Związkiem Radzieckim na Atlantyku. W 1976 oba kraje doszły aż do kompromisu. Islandia zezwoliła na wjazd aż do 200-milowej strefy wyłącznych połowów co najwyżej 24 kutrom brytyjskim. Decyzja te lecz negacja logiczna uratowała podupadającego brytyjskiego rybołówstwa.Do teraz kwestie rybołówstwa są na arenie międzynarodowej przedmiotem sporów spośród Islandią Islandia jest w ciągu zniesieniem zakazu połowów wielorybów. Preferencyjne sytuacja na rzecz rybołówstwa sprawiają także, iż Islandia negacja logiczna zamierza przepaść aż do Unii Europejskiej, dokąd musiałaby się pożegnać spośród przywilejami na rzecz swoich rybaków.